Loading Where to Watch...

Ο Γκυ Μπεντός (né Guy René Bédos, 15 Ιουνίου 1934, 28 Μαΐου 2020) ήταν Γάλλος σεναριογράφος, stand-up κωμικός και ηθοποιός (κυρίως γνωστός για τη συμμετοχή του στην ταινία Nous irons tous au paradis). Ήταν Γάλλος γεννημένος στην Αλγερία, πρώην γαλλικό διαμέρισμα. Αναγνωρίζεται ως Pied-Noir, όνομα που δόθηκε στον γαλλικό λαό από τους Αλγερινούς σε αφομοίωση με τους Γάλλους ναυτικούς που ταξίδευαν με ατμόπλοιο. Καθώς περπατούσαν ξυπόλητοι στο κάρβουνο, τα πόδια τους ήταν μαύρα. Στο Music-Hall ερμήνευσε διάφορα σκίτσα συγγραφέων σαν κι αυτόν. Ανέπτυξε μια τακτικά ενημερωμένη πολιτική σάτιρα. Αυτή η σάτιρα επηρέασε ως επί το πλείστον δεξιούς πολιτικούς, και οι «φίλοι» του της αριστεράς υποφέρουν επίσης από τις κοπτικές σκέψεις του. Ήταν επίσης γνωστός για την αριστερή πολιτική του σχέση, έχοντας υποστηρίξει πολιτικούς όπως ο Φρανσουά Μιτεράν. Ο Bedos γεννήθηκε στο Αλγέρι της Αλγερίας, γιος του Alfred Bedos, επισκέπτη υγείας, και της Hildeberte Verdier, κόρης του διευθυντή του γυμνασίου Bugeaud, όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς του χώρισαν. Πετάχτηκε τριγύρω, στο σπίτι του ξενοδοχείου, στην Κούμπα, όπου υπήρχε μια σύνταξη σε ηλικία επτά ετών στον Φινουτσέ, ο οποίος υπηρετούσε ως δάσκαλος, ο Σουκ Άχρας και ο Κωνσταντίνος. Γράφτηκε σε ηλικία δεκατριών ετών σε καθολικό λύκειο στο Bone. Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του «Memories d’outre-mere», η κακή σχέση του με τη μητέρα και τον πατριό του έκαναν τη ζωή του πολύ δύσκολη. Ο πατριός του χτύπησε τη μητέρα του, η οποία χτύπησε τον γιο της. Μας λέει επίσης ότι ο πατριός του ήταν ρατσιστής και αντισημίτης, αλλά ότι η μητέρα του του έδωσε την ανθρώπινη πολιτική του συνείδηση. Αποκάλυψε επίσης ότι εκείνη την περίοδο είχε ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές. Ο θείος του, Jacques Bedos, εργαζόταν στο Radio Algerias πριν μπει στο ORTF στο Παρίσι, όπου έκανε διακοπές ως καλλιτέχνης. Έφτασε στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1949 με τους γονείς του και τις δύο δίδυμες ετεροθαλείς αδερφές του, άφησε το σπίτι της οικογένειας του Rueil-Malmaison τον Φεβρουάριο του 1950 και πούλησε βιβλία, πηγαίνοντας πόρτα σε πόρτα. Στα δεκαεπτά του, μπήκε στη σχολή της Rue Blanche, έμαθε κλασικό θέατρο και υπέγραψε την πρώτη του παραγωγή: Marivaux Arlequin poli par l’amour. Έπαιξε σε θέατρα, αλλά και καμπαρέ, ως La Fontaine des Quatre-Saisons. Αρραβωνιάστηκε με τον Φρανσουά Μπιλεττού, όταν ο Ζακ Πρεβέρ, που τον βρήκε να γράφει, τον ενθάρρυνε να γράψει σκίτσα. Έκανε το πρώτο του σκίτσο, με την υπογραφή του Jacques Chazot, La Galerie 55. Το 1954 έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο στο Futures Vedettes του Marc Allégret. Για να εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία στον πόλεμο της Αλγερίας, έκανε απεργία πείνας και κατάφερε να αναμορφωθεί για ψυχικές ασθένειες. Ο Bedos πέθανε στις 28 Μαΐου 2020 σε ηλικία 85 ετών. Ο θάνατος επιβεβαιώθηκε από τον γιο του, Nicolas Bedos. Παντρεύτηκε 3 φορές: Με την Karen Blanguernon, απέκτησαν μια κόρη, τη Leslie Bedos, που γεννήθηκε το 1957. Με τη Sophie Daumier, απέκτησαν μια κόρη, τη Melanie, που γεννήθηκε το 1977. Είχε προηγουμένως έναν γιο, τον Phillipe, γεννημένο το 1954, ο οποίος πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου 2010 όπως εκείνη από την εκφυλιστική ασθένεια Huntington. Με την Joelle Bercot απέκτησαν 2 παιδιά, τον Nicolas, γεννημένος το 1980, και τη Victoria, που γεννήθηκε το 1984. ... Πηγή: Άρθρο "Guy Bedos" από τη Wikipedia στα αγγλικά, με άδεια χρήσης CC-BY-SA.
