Loading Where to Watch...
Loading Where to Watch...
Guy Bedos (z domu Guy René Bédos; 15 czerwca 1934 28 maja 2020) był francuskim scenarzystą, komikiem stand-upowym i aktorem (znanym głównie z roli w filmie Nous irons tous au paradis). Był Francuzem urodzonym w Algierii, dawnym departamencie francuskim. Został zidentyfikowany jako Pied-Noir, imię nadane Francuzom przez Algierczyków w procesie asymilacji z francuskimi marynarzami pływającymi parowcem. Kiedy chodzili boso po węglu, ich stopy były czarne. W Music-Hall interpretował różne szkice takich autorów jak on. Jest autorem regularnie aktualizowanej satyry politycznej. Satyra ta dotknęła głównie polityków prawicy, jego „przyjaciele” lewicy także cierpią z powodu jego uszczypliwych refleksji. Znany był także ze swoich lewicowych powiązań politycznych, wspierał takich polityków jak François Mitterrand. Bedos urodził się w Algierze w Algierii jako syn Alfreda Bedosa, pielęgniarki środowiskowej, i Hildeberte Verdier, córki dyrektora liceum Bugeaud, w którym się wychował. Jego rodzice rozeszli się. Rzucano go do domu, do hotelu, w Kouba, gdzie w wieku siedmiu lat znajdowała się emerytura w Finouche, który służył jako nauczyciel, Souk Ahras i Constantine. W wieku trzynastu lat rozpoczął naukę w katolickiej szkole średniej w Bone. Według jego autobiografii „Memories d’outre-mere” złe relacje z matką i ojczymem bardzo utrudniały mu życie. Ojczym bił matkę, a ona syna. Opowiada nam także, że jego ojczym był rasistą i antysemitą, ale to matka dała mu ludzką świadomość polityczną. Zdradził także, że w tym okresie cierpiał na zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Jego wuj, Jacques Bedos, zanim dołączył do ORTF w Paryżu, pracował w Radiu Algerias, gdzie spędzał wakacje jako artysta. Przybył do Paryża w czerwcu 1949 r. wraz z rodzicami i dwiema przyrodnimi siostrami bliźniakami, w lutym 1950 r. opuścił dom rodzinny Rueil-Malmaison i chodził od drzwi do drzwi, sprzedając książki. W wieku siedemnastu lat wstąpił do szkoły przy Rue Blanche, uczył się teatru klasycznego i podpisał kontrakt ze swoim pierwszym spektaklem: Marivaux Arlequin poli par l’amour. Grał w teatrach, ale także w kabaretach, jako La Fontaine des Quatre-Saisons. Został zaręczony przez François Billetdoux, kiedy Jacques Prévert, który przyłapał go na pisaniu, zachęcił go do pisania szkiców. Swój pierwszy szkic, podpisany przez Jacques’a Chazota, wykonał w La Galerie 55. W 1954 roku po raz pierwszy pojawił się w kinie w Futures Vedettes Marca Allégreta. Aby móc odbyć służbę wojskową podczas wojny w Algierii, podjął strajk głodowy i udało mu się poddać reformie ze względu na chorobę psychiczną. Bedos zmarł 28 maja 2020 roku w wieku 85 lat; śmierć potwierdził jego syn Nicolas Bedos. Ożenił się 3 razy: z Karen Blanguernon mieli córkę Leslie Bedos, urodzoną w 1957 r.; Z Sophie Daumier mieli córkę Melanie, urodzoną w 1977 r. Wcześniej miała syna Phillipe, urodzonego w 1954 r., który podobnie jak ona zmarł 11 grudnia 2010 r. na zwyrodnieniową chorobę Huntingtona; Z Joelle Bercot mieli dwójkę dzieci, Nicolasa, urodzonego w 1980 r. i Victorię, urodzoną w 1984 r. ... Źródło: Artykuł „Guy Bedos” z Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA.
