Loading Where to Watch...

Bruce Bennett (ur. Harold Herman Brix) był amerykańskim aktorem i srebrnym medalistą olimpijskim w rzucie kulą. Jego pierwszą karierą był sport. Na Uniwersytecie Waszyngtońskim, gdzie specjalizował się w ekonomii, grał w piłkę nożną (wślizg) w Rose Bowl w 1926 roku i był gwiazdą lekkoatletyki. Dwa lata później zdobył srebrny medal w pchnięciu kulą na Igrzyskach Olimpijskich 1928. Brix przeniósł się do Los Angeles w 1929 roku po zaproszeniu do rywalizacji w Los Angeles Athletic Club i zaprzyjaźnił się z aktorem Douglasem Fairbanksem Jr., który zorganizował dla niego test ekranowy w Paramount. W 1931 roku firma MGM, adaptująca na ekran popularne przygody Tarzana autorstwa Edgara Rice'a Burroughsa, wybrała Brixa do roli tytułowego bohatera. Jednak Brix złamał ramię podczas kręcenia filmu piłkarskiego Touchdown z 1931 roku , więc mistrz pływania Johnny Weissmuller zastąpił Brixa i stał się główną gwiazdą. Po tym, jak Ashton Dearholt przekonał Burroughsa, aby pozwolił mu założyć Burroughs-Tarzan Enterprises, Inc. i nakręcić serialowy film o Tarzanie, Dearholt obsadził Brixa w roli głównej. Z prasy wynika, że Burroughs sam dokonał wyboru, ale tak naprawdę w swojej biografii Brix potwierdził, że Burroughs widział go dopiero po podpisaniu kontraktu i to tylko na krótko. Zdjęcia do filmu rozpoczęły się w Gwatemali, w trudnych warunkach (często zdarzały się choroby dżungli i braki gotówki). Brix wykonywał własne akrobacje, w tym upadek na skaliste klify poniżej. The Washington Post zacytował fragment Gabe'a Essoe z jego książki Tarzan of the Movies: „Gra Brixa była jedynym momentem od milczenia do lat 60. XX wieku, kiedy Tarzan był dokładnie przedstawiony w filmach. Był wychowany, kulturalny, mówił cicho, dobrze wykształcony angielski lord, który mówił kilkoma językami i nie chrząkał”. Brix pokazany w napisach początkowych serialu Nowe przygody Tarzana (1935). Z powodu złego zarządzania finansami Dearholt musiał dokończyć zdjęcia do większości serialu w Hollywood, a Brix, mimo że jego koszty podróży i codziennego życia w Gwatemali były pokrywane przez cały czas trwania zdjęć, nigdy nie otrzymał kontraktowej pensji, podobnie jak reszta obsady. Ukończony film, Nowe przygody Tarzana , został wydany w 1935 roku przez Burroughs-Tarzan i był oferowany kinom jako 12-rozdziałowy serial lub siedem-szpulowy film fabularny. Z materiału filmowego z 1938 roku wybrano drugi film fabularny, Tarzan i zielona bogini.

